Περιοχές παραγωγής

Η γη της Πελοποννήσου θα μπορούσε να ονομαστεί ένας απέραντος, αιώνιος ελαιώνας. Με εύκρατο κλίμα, μακριά καλοκαίρια, εντυπωσιακή ηλιοφάνεια και τη θάλασσα να την αγκαλιάζει δεν είναι τυχαίο που η χερσόνησος φημίζεται τόσο για τις βρώσιμες ελιές όσο και για τα εξαιρετικής ποιότητας ελαιόλαδα. Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι πολλά από τα προϊόντα της είναι κορυφαία στην κατηγορία τους, σε παγκόσμιο επίπεδο.

Μεσσηνία
Ο νομός Μεσσηνίας βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Καλάθι, την παρυφή του Ταΰγετου. Το κλίμα που επικρατεί είναι εύκρατο μεσογειακό με ζεστούς χειμώνες και ήπια καλοκαίρια. Επικρατεί μεγάλη ηλιοφάνεια με τα καλοκαίρια να γίνονται ζεστά και ξηρά ενώ δεν λείπουν και αρκετές βροχές. Το κλίμα δέχεται πολλές επιδράσεις τόσο από την θάλασσα όσο και από τον Ταΰγετο. Η Μεσσηνία στο μεγαλύτερο ποσοστό της είναι ορεινή και ημιορεινή περιοχή. Παραταύτα ο κάμπος της είναι ιδανικός για την καλλιέργεια της ελιάς και συγκεκριμένα των ποικιλιών Καλαμών και Κορωνέικη. Ετησίως από τους συνολική παραγωγή της Πελοποννήσου, η Μεσσηνία έχει τον μεγαλύτερο αριθμό ελαιόδεντρων (13.545.000) και παράγει 2.500 τόνους επιτραπέζιας ελιάς. Ανάμεσά τους και η παγκόσμιου φήμης ελιά Καλαμών, μια από τις καλύτερες βρώσιμες ελιές.

Λακωνία
Η Λακωνία στο μεγαλύτερο τμήμα της είναι ορεινή και ημιορεινή. Μεγάλο μέρος της καλύπτουν οι δύο ορεινοί όγκοι, ο Ταΰγετος και ο Πάρνωνας, βουνά κατάφυτα από δάση. Ο Ταΰγετος αποτελεί το όριο με τον νομό Μεσσηνίας, ενώ ο Πάρνωνας καθορίζει τα βορειοανατολικά όρια. Από αυτά τα δύο βουνά δημιουργείται μια ρηξιγενής λεκάνη, και ανάμεσά τους τοποθετείται η πεδιάδα του Ευρώτα. Αρχίζει στενά από την Σπάρτη και καταλήγει πιο πλατιά στον Λακωνικό Κόλπο. Τα παράλια παρουσιάζουν κολπώσεις περιλαμβάνοντας τμήμα των ανατολικών ακτών του Μεσσηνιακού Κόλπου, τον Λακωνικό Κόλπο και τις ανατολικές ακτές του Μυρτώου Πελάγους. Το κλίμα είναι μεσογειακό με ήπιους χειμώνες στα πεδινά και πιο δριμείς στα ορεινά. Οι βροχοπτώσεις είναι σε χαμηλά επίπεδα στα παράκτια ενώ εντείνονται όσο ανεβαίνουμε βορειότερα. Στο εσωτερικό της Λακωνίας το κλίμα θεωρείται ηπειρωτικό, με βροχές και χιόνια τους χειμώνες και ζέστη το καλοκαίρι. Οι ελιές που αντέχουν και καλλιεργούνται εδώ είναι η Αθηνολιά, η Ασπρολιά κι η Κορωνέικη. Στον νομό υπάρχουν 13.000.000 ελαιόδεντρα και 16.000 οικογένειες που ασχολούνται με την παραγωγή του καρπού. Η βρώσιμη ελιά που παράγεται εδώ είναι 100% Καλαμών.

Ηλεία
Βρίσκεται στην δυτική Πελοπόννησο και το έδαφος είναι βασικά πεδινό με την πεδιάδα της Ηλείας να αποτελεί την μεγαλύτερη της Πελοποννήσου. Βορειοανατολικά υψώνεται ο Ερύμανθος. Έχει πλούσιο υδρογραφικό δίκτυο καθώς διατρέχεται από δύο ποταμούς, τον Αλφειό και τον Πηνειό. Το κλίμα είναι θαλάσσιο μεσογειακό με ήπιους χειμώνες και δροσερά καλοκαίρια από την επιρροή της θάλασσας. Οι βροχοπτώσεις είναι έντονες τους χειμώνες και οι θερμοκρασίες αυξημένες το καλοκαίρι. Η θερμοκρασία σπάνια πέφτει υπό του μηδενός, συνθήκη που βοηθά στην καλλιέργεια της ελιάς. Η περιοχή της Ολυμπίας συγκεκριμένα διαθέτει 260.000 στρέμματα ελαιοκαλλιέργειας και παράγει 15.000 τόνους ελαιόλαδο. Συνολικά ο νομός Ηλείας έχει 1.015.265 στρέμματα που καλλιεργούνται ελιές αλλά και κηπευτικά.

Αχαΐα
Στην Αχαΐα συναντώνται ελαιόδεντρα με κορμούς που η διάμετρός τους ξεπερνά το ένα έως ενάμιση μέτρο, τα λεγόμενα γέρικα δέντρα. Η παρουσία τους στον χώρο μαρτυρά την μακραίωνη ενασχόληση των κατοίκων με την ελαιοπαραγωγή. Το ελαιόλαδο αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αγροτικά προϊόντα, ιδιαίτερης διατροφικής και οικονομικής σημασίας για την ευρύτερη περιοχή της Αχαΐας. Περιοχές που διακρίνονται για την συστηματική καλλιέργεια της ελιάς, βρίσκονται κυρίως στην ημιορεινή ζώνη της Δυτικής Αχαΐας, στην επαρχία Πάτρας και την Αιγιάλεια. Το σύνολο των ελαιοδέντρων ξεπερνά τα τέσσερα εκατομμύρια και ο αριθμός των ελαιοπαραγωγών τις 24 χιλιάδες ενώ η παραγωγή λαδιού υπερβαίνει τα εννέα εκατομμύρια κιλά. Οι κυριότερες ποικιλίες της ελιάς που καλλιεργούνται για παραγωγή λαδιού είναι η Κορωνέικη, η Κουτσουρελιά, η Μοθωνιά και η Λιανολιά. Η απόδοση αυτών των ποικιλιών σε λάδι κυμαίνεται από 15% έως 22%. Σε μικρότερη έκταση καλλιεργείται η διπλής χρήσεως ποικιλία Μεγαρίτικη ιδιαίτερα στην ορεινή Αιγιάλεια.

Διαβάστε το επόμενο: Ποικιλίες